berkgoknil.com

ONBEŞ KEZ ÇALINAN ARYA VE AĞLAYAN ATATÜRK

9 Kasım 1963 Cumartesi gecesi Ankara Radyosu’nda Nevin Uluçam’ın Devlet Konservatuarı Öğretmenlerinden Prof. Necdet Remzi Atak’la söyleÅŸisi…

HOÅžGELDÄ°NÄ°Z EFENDÄ°M. İŞİTTİĞİMÄ°ZE GÖRE ATATÃœRK’ÃœN HUZURUNDA SÄ°Z PEK ÇOK KONSERLER VERMÄ°ÅžSÄ°NÄ°Z. O’NA AÄ°T ANILARINIZDAN VE O’NUN SEVDİĞİ ESERLERDEN BÄ°ZE KISACA BAHSEDER MÄ°SÄ°NÄ°Z?

Memnuniyetle… Atatürk’le o kadar çok anımız var ki, nereden baÅŸlayacağımı, nerede bitireceÄŸimi bilmiyorum. Bu nazik konuÅŸma çaÄŸrınız da beni hazırlıksız yakaladı; fakat, kısa süre içinde elimden geldiÄŸi kadar ve bilhassa unutamadığım çok içli bir anımı nakletmek istiyorum.
Read the rest of this entry »

Pucci’nin Tosca operasından , Cavaradossi’nin 3.perdede ki Arya’sıdır. Cavaradossi tutuklu bulunduÄŸu castel sant’angelo tepesinde sabaha karşı kurÅŸuna dizilmeden önce söyler. Eser otoriteler tarafından müzik tarihinin en iyi ve en etkileyici Aryası olarak gösterilmiÅŸtir. Ayrıca uluönder Atatürk’ün bu aryayı ne kadar sevdiÄŸini hatırlatmadan edemeyeceÄŸim. Ve bu konu ile ilgili bir anıyı da buraya tıklayarak okuyabilirsiniz.

e lucevan le stelle… ed olezzava
la terra… stridea l’uscio
dell’orto… e un passo sfiorava la rena..
entrava ella, fragrante,
mi cadea fra le braccia …
oh dolci baci, o languide carezze,
mentr’io fremente
la belle forme discioglea dai veli!
svani per sempre il sogno mio d’amore …
l’ora el fuggita …
e muoio disperato!
e non ho amato mai tanto la vita!

Bu aryayı yorumlayanlardan dinlerken kendimce haz duyduğum 4 Tenörün videolarını yine bana hissettirdiklerine göre sıraladım.

GIUSEPPE DI STEFANA

1921 doğumlu lirik operanın en parlak seslerinden biri olarak ün yapmış İtalyan tenördür. Tekniğe fazlaca önem vermeyip sahip olduğu doğal materyallerle yorum yapmayı tercih etmiştir. Bu tenör ile ilgili genel bilgilendirmeyi Türkçe olarak yakında ayrı bir başlıkta sunacağım.

1-GIUSEPPE DI STEFANA 1952 LIVE RECORD

Loading...

2-PLACIDO DOMINGO

Loading...

Read the rest of this entry »

Giacomo Antonio Domenico Michele Secondo Maria Puccini ya da kısaca Puccini olarak tanınan Ä°talyan besteci, 22 Aralık 1858 ‘de Ä°talya’nın Toscana bölgesinde Lucca ÅŸehrinde doÄŸmuÅŸtur. 19. yüzyılın sonu ve 20.yüzyılın başındaki en büyük besteciler arasında yer almaktadır. Puccini, 29 Kasım 1924′de Belçika’nın Brüksel ÅŸehrinde hayata gözlerini yummuÅŸtur.

Giacomo, 22 Aralık 1858′de yedi çocuklu bir ailenin ilk erkek evlatı olarak Lucca’da dünyaya gelmiÅŸtir. Babasını beÅŸ yaşındayken kaybetmiÅŸ ve eÄŸitim için dayısı Fortunato Magi’nin yanına gönderilmiÅŸtir. Fortunato onu hem yetenekli hem de disiplinsiz bir öğrenci olarak görmüştür. Müzik geçmiÅŸi olan bir aileye mensup olması, Giacomo’nun da ataları gibi müzik eÄŸitimi almasının baÅŸlıca nedenidir.

Giacomo müzik eÄŸitimi sayesinde önce kilisede org çalmaya baÅŸlamıştır. Operaya olan ilgisi, konservatuvar hocası Angeloni’nin teÅŸviÄŸiyle, Verdi’nin Aida operasının Pisa ÅŸehrinde 1876′da ki bir gösteriminde baÅŸlar. 1880′den 1883′e kadar Read the rest of this entry »

Dinlerken hangimizin tüyleri diken diken olmaz ve yine hangimiz bu acıları yaÅŸamışçasına “Giden gelmiyor…” diye haykırmaz . Türkülerimiz hüznü , acıyı , özlemi , aÅŸkı , sevgiyi , isyanı yaÅŸatır bize he mısrada ve her notada.

“Ano Yemen’dir gülü çemendir , giden gelmiyor acep nedendir , burası MuÅŸ’tur yolu yokuÅŸtur , giden gelmiyor acep ne iÅŸtir”. Bu aralar akÅŸamları eve gitmek üzere Anadolu yakasına geçerken, 1.Köprünün üzerinde sesimin en dik noktalarında haykırıyorum bu mısraları boÄŸazın esen rüzgarlarına karşı. Bu güzelliÄŸin üzerinden haykırabiliyorsam ÅŸehrime istediÄŸim gibi sebebini uzaklarda aramak cahillik olur. Türkülerimizi aklıselim bir ÅŸekilde dinlemek yeterli bunun için.

Türkü diyorsam gerçek türkülerimizden bahsediyorum. Bu zamanda gençlerimize yutturulmaya çalışılan acayip sözlerin

Read the rest of this entry »

Ä°stanbul’a ortalama 150 km. uzaklıkta sapanca bölgesinde kurulmuÅŸ çok güzel bir mekan.Ä°ÅŸletmecisinin genel anlamda titiz biri olduÄŸunu mekanda ki görevlilerin ilgi ve alakasından anlayabiliriz. Birinci ziyaretten aldığımız zevki tekrar tadabilmek adına geçtiÄŸimiz hafta arkadaÅŸlarımızla tekrar gittik. Havalarında ısınması ile temiz hava almak ve dinlenmek için çok ideal bir bölge olduÄŸunu söyleyebilirim. Mekan 1997 yılında kurulmuÅŸ.Konumu itibariyle de etrafında 4 derenin aktığı bir vadi içerisinde.

1877-78 osmanlı-rus savaÅŸlarından kaçan Gürcü’lerin bu bölgeye yerleÅŸip ardından ormanlardan elde ettikleri tomrukları , dere vasıtası ile Ä°stanbul’a ulaÅŸtırdıkları için adını Ä°stanbul dere olarak adlandırmışlar. Åžu anda Ä°stanbul dere köyünde kayıtlı hane sayısı 4 olarak gözükmektedir.

         

Ben alabalığı sevmediğim için ızgara üzerinde duruyorum. Ama ızgaradan öte mezeleri ve salataları bol oksijeninde etkisiyle bir çırpıda bitiriyoruz. Haliyle ızgaralara ve balıklara ne yazık ki yer kalmıyor.Mekanın mezelerini özellikle tavsiye ediyorum.Fiyatlar ise öyle çok cep yakar cinsten değil.En azından İstanbul gıda piyasasına göre. Günübirlikte olsa bu şehirden uzaklaşıp bol oksijenli bir gün geçirmenin tadını ara sırada olsa almak gerekiyor.

Benim çektiÄŸim bazı resimler için lütfen tıklayınız…

Mekanın resmi tanıtım sitesi için lütfen tıklayınız…